Dora Bailey
wita państwa przed Chińskim Teatrem w Hollywood.
Cóż za wieczór, panie i panowie!
Wszystkie gwiazdy Hollywood
przybyły tu na premierę Królewskiego Lotra, wybitnego wydarzenia 1927 r.
Wszyscy bez tchu oczekują
na przyjazd Liny Lamont i Dona Lockwooda.
Przyjechali.
Oto słynna gwiazda ekranu,
ulubienica podlotków, Zelda Zanders!
Zelda! Zelda!
Jej nowy amant, J. Cumberland Spendrill III,
słynny kawaler do wzięcia.
Zelda wiele się nacierpiała. Oby ta miłość okazała się prawdziwą.
Teraz nadchodzi egzotyczna gwiazda, Olga Mara!
I jej nowy mąż, baron de la Bonnet de la Toulon.
Pobrali się już 2 miesiące temu, a wciąż są szczęśliwi, jak nowożeńcy.
Kogóż teraz widzimy? Oto Cosmo Brown.
Najlepszy druh Dona.
Jego gra na pianinie wprowadza
Dona i Linę w romantyczne nastroje.
I najważniejsza chwila!
Gwiazdy dzisiejszego filmu, romantyczni kochankowie z ekranu,
Don Lockwood i Lina Lamont!
Gdy patrzymy na tę wspaniałą parę,
ich światowa sława nikogo nie dziwi.
Jak "jajko z bekonem".
"Lockwood i Lamont".
Don, powiedz, czy to prawda,
że wasz ślub już niedługo?
Na razie nie mamy takich planów. Przyjaźnimy się.
Od dawna ze sobą współpracujecie. Jak do tego doszło?
Zrobiliśmy z Liną wiele filmów...
Nie, Don. Opowiedz to od początku.
Doro, nie przed tymi ludźmi!
Dzieje waszego sukcesu inspirują
młodych ludzi świata.
Proszę!
W mej karierze nie można
pominąć mego przyjaciela, Cosma Browna.
Rośliśmy razem i pracowaliśmy.
Tak?
Mam, Doro, zasadę, której zawsze byłem wierny.
"Godność. Zawsze godność".
Mama i tata wpoili mi je w dzieciństwie.
Uzyskałem najlepszą edukację, także taneczną.
Wtedy poznałem Cosma.
Razem występowaliśmy dla przyjaciół naszych rodziców.
SALA BILARDOWA
Byli mną tacy przejęci.
Gdy byłem dobry, mogłem iść z rodzicami do teatru.
Wyrosłem na Shawie,
Molierze, największych klasykach.
I intensywnie uczyłem się muzyki
w konserwatorium.
Naukę zakończyliśmy w ekskluzywnej szkole teatralnej.
Zawsze
towarzyszyła mi zasada
"Godność.
Zawsze godność".
Po kilku latach byliśmy gotowi na tournee.
Graliśmy w najlepszych salach kraju.
Zawsze na miłość gotowy Skoczę gdzie księżyc ponad głowy
Zawsze w formie Na miłość gotowy
Nigdy zmartwień ani trosk
Z kwiatu na kwiat, taki los
Zawsze w formie Na miłość gotowy
Kiedy zadzwonią kościelne dzwony Pomaszeruję w ramiona żony
Jak zadzwonią dla mnie dzwony
Usłyszę trele I cza, cza, cza
A więc dylu dylu, kocham ją
Na każde pytanie odpowiedź znam
I zawsze w formie Na miłość gotowy
Wszędzie nas uwielbiano.
Wynocha stąd!
W końcu pojechaliśmy do Kalifornii.
Gdy tam odpoczywaliśmy, zalały
nas propozycje wytwórni filmowych.
Zdecydowaliśmy się na Monumental Picutres.
Nienawidzisz go. Opieraj się. Muzyka!
Wchodzi Phil. Kręćcie.
Spostrzegasz ją. Teraz dostajesz w szczękę.
Cięcie! Nie! Niedobrze!
Miałeś przelecieć przez bar i spaść na szkło. Od nowa!
Dobrze, Bert? Bert! Po prostu świetnie!
Zabierzcie go!
Straciliśmy tu więcej kaskaderów!
Nieprędko przyślą następnego.
Ja mogę to zrobić.
- Jesteś muzykiem! - Niekoniecznie.
Jak się nazywasz?
Don Lockwood, "Donald".
Mądrala, co? Wypróbuję cię.
Dajcie mu ciuchy Berta!
I uważaj, żebyś nie zamienił siekierki na kijek.
Kamera!
Phil, wejdź. Widzisz. Dobrze.
Teraz dostajesz w szczękę.
Cięcie! Świetnie!
- Są jakieś inne zadania? - Mnóstwo!
Dobra.
Grałem bohaterów układnych...
wyrafinowanych, uprzejmych.
We wszystkich filmach Lina była
dla mnie, jak zawsze, inspiracją.
Ciepła i pomocna.
Prawdziwa dama.
Dzień dobry. Don Lockwood, kaskader.
Praca z panią to przyjemność.
Don.
Producent filmu, pan Simpson.
Pytałem Dextera, jakich mamy kaskaderów.
To pan gra wszędzie. Zagra pan z Liną w filmie.
Później omówimy kontrakt.
Dziękuję panu!
Ma pani jakieś plany na wieczór?
To zabawne.
Jestem zajęty.
Odtąd tworzymy z Liną wspaniały związek.
Ale co najważniejsze, pozostałem wierny zasadzie
"Godność.
Zawsze godność".
Dzięki, Don.
Dziś otworzycie z Liną nowy rozdział historii kina
dzięki najlepszemu filmowi, Królewskiemu Lotrowi.
Wystarczy.
Świat należy do nas- jesteśmy sami.
Słyszę kroki.
Jest taka subtelna.
Chyba się zabiję.
KONIEC
Dziękujemy, panie i panowie. Dziękujemy.
Cieszy nas odbiór Królewskiego Lotra.
Oby podobał się państwu, tak jak nam realizacja.
Aktorom nie wychodzą publiczne mowy.
Podziękujemy wam więc gestem.
- To będzie hit! - Byliście świetni!
Wyglądałaś pięknie jak na dziewczynę.
Nie mam prawa głosu? To też moja publiczność!
Dział reklamy
uznał za lepsze, by przemawiał za was Don.
Dlaczego?
Jesteś piękna. Masz piękny głos.
Gwiazdy nie mogą się ośmieszać.
- Nie stać nas. - Co jest złego w moim głosie?
Jestem głupia czy co?
Nie, Don ma większe doświadczenie.
To piszcie mi przemowy. Nauczę się ich.
Wyrecytuj przemowę gettysburską.
A co ty możesz o tym wiedzieć, pianisto?
Pozwalasz mu tak mówić do swojej narzeczonej?
Mojej na...
Lina, znów naczytałaś się gazet.
Nie wierz w te głupoty, które
wypisuje Dora Bailey.
Spróbuj to zrozumieć. Między nami nic nie ma.
Nic między nami nie było.
- Tylko powietrze. - Chyba żartujesz.
Pora iść na przyjęcie.
Jedźmy osobno, by rozdzielić tłum. Chodź.
Do zobaczenia, Donnie!
"Donnie".
Nic do niej nie trafia?
Mówi, że nie można jej się oprzeć.
Włóczy się za mną. Romans dla reklamy.
To cena rozgłosu. Masz sławę, musisz za nią płacić.
A ja? Nie mam sławy, zaszczytów, pałaców,
ani pieniędzy. Ale mam...
- Co mam? - Nie wiem.
Muszę zmykać.
Nie mów. Poszła guma.
Ten wóz nie popsuł się od 6 godzin.
- To Don Lockwood! - Proszę o autograf!
- Na pamiątkę!
Ja też chcę!
Nie pchajcie się tak! Podrzecie mi...
Zrób coś! Wezwij taksówkę!
Jest taxi.
Dzięki!
- Naprzód! - Wynocha!
- Wszystko gra! - Wezwę policję!
Nie krzywdź mnie!
- Nie jestem bandytą. - Nie.
Jesteś! Już cię widziałam! Gangster!
Widziałam twoje zdjęcie w gazecie, albo na poczcie.
- Ten człowiek wskoczył... - To Don Lockwood!
- Don? - Jak leci? Wycieczka?
Autostop. Awaria wozu. Otoczyły mnie...
- Coś nie tak? - Nie, skądże.
- Też tak sądzę. Dobranoc. - Dobranoc.
Dzięki za uratowanie życia.
Jadę do Beverly Hills. Podwieźć?
Przebrałbym się, jeśli jedzie pani Camden i Sunset.
Owszem, jadę.
Z czyjej korzystam uprzejmości?
Kathy Selden.
Miło mi, panno Selden.
Wystraszyłem panią.
Moje fanki były zbyt wylewne.
To dlatego pan uciekał.
One to panu zrobiły? To straszne!
Tak, straszne, prawda?
Okropne.
My, gwiazdy filmu, mamy sławę...
ale musimy poznać też drugą stroną medalu.
Sądzi się, że żyjemy w splendorze...
a jesteśmy samotni.
Bardzo samotni.
Bardzo mi przykro, że wzięłam pana za złoczyńcę.
Ale w takich okolicznościach to zrozumiałe.
Jakie filmy pani widziała?
Nie pamiętam. Chyba jeden.
- Raz? - Pojedynkował się pan.
Grał pan z Liną Lamont. Rzadko chodzę do kina.
Wszystkie filmy są podobne.
- Dziękuję. - Bez obrazy.
Filmy to rozrywka,
ale kinowe osobowości nie imponują mi.
Nie mówią i nie grają. Robią głupie miny.
Wie pan.
Takie.
Takie, jak ja robię.
Tak.
Jesteśmy. Sunset i Camden.
Czyli, nie jestem aktorem?
Pantomima to nie aktorstwo?
Aktorstwo to role, kwestie, słowa.
Szekspir. Ibsen.
Jakaż profesja pozwala pani szydzić z mojej skromnej pracy?
- Jestem aktorką sceniczną. - Sceniczną.
W czym można panią zobaczyć?
Może poszerzyłbym swoje słownictwo.
Jeśli mnie wpuszczą.
Nie gram teraz, jadę do N. Jorku...
Jedzie tam pani i kiedyś o pani usłyszymy?
Kathy Selden jako Julia albo Król Lear!
Zapuści pani brodę?
Aktor teatralny to godny zawód.
Skąd ta próżność?
W filmie jest pan cieniem, papierową postacią.
- Dość! - Jestem tylko cieniem!
Ręce przy sobie! Jest pan gwiazdą filmową
i myśli pan, że dziewczyny o panu marzą?
Nie będę pani molestował.
Jestem skromnym klaunem. Pani przewyższa mnie o niebo.
Żegnaj, Ethel.
Muszę się od ciebie oderwać.
Dom R.F. Simpsona? Jestem Kokosową Dziewczyną.
- Pokaz tańca? Wejście od tyłu. - Tak. Dzięki.
- Miłe przyjątko. - Dzięki.
Pomógłbyś mi wejść do filmu?
- Chyba tak. - Naprawdę?
- Cześć, Don. Świetny film. - Znakomity.
- Jedziesz z Australii? - Cześć. Wybacz.
Mów. Jestem dobrym aktorem?
Najlepszym w Monumentalu.
- Jesteśmy kumplami, mów. - Pewnie, że jesteś.
Powtarzaj mi to czasem. Trochę zwątpiłem.
Nowy Don Lockwood.
- Cześć, R.F. - Super. Gdzie byłeś?
Gdzie zniknąłeś? Byłam samotna.
- Cześć, Lina. - Przerwa.
Moje gwiazdy, Don i Lina, znów razem.
Czy nie są wspaniali?
Odsłońcie ekran.
- Film? Znów? - Na imprezie musi być film.
Mam dla was niespodzianki.
Dobra. Siadajcie.
Rozśmieszę was.
Od dawna przychodzi do biura wariat.
- Działa ta machina? - Gotowe.
Zaczynamy.
Dzień dobry.
To jest pokaz mówionego filmu.
Zauważcie: To jest mój obraz, i ja mówię.
Widzicie, jak me usta i płynący z nich dźwięk
są ze sobą idealnie
zsynchronizowane.
- Kto to? - Ktoś mówi zza kurtyny.
- Proszę wyjść, panie Simpson. - Jestem tutaj.
Mój głos nagrano na płytę.
Mówiony film.
Dziękuję. Do widzenia.
I jak?
- To tylko zabawka. - Świetna!
- Wulgarne. - Czy to się przyjmie?
Wątpię. Warner robi film, Śpiewak Jazzbandu.
- Pójdą z torbami. - Nie wypali.
Auta też krytykowali.
Kontynuujmy pokaz.
Chodźcie, gwiazdeczki.
Niespodzianka. Supertort.
Wy weźcie pierwszy kawałek.
Czy to nie Ethel Barrymore?
Mam nadzieję, że pokaże nam pani coś specjalnego.
Scenę z Romea i Julii? Śmiało.
Jest pani najładniejszą Julią, jaką znam.
To co robię, to śnię o tobie Całą noc
Gdy świt nastaje, nadal marzyć Nie przestaję
Mam cię w myślach oraz w sercu
W każdej piosence Lato, wiosna, jesień, zima
I gdyby dzień godzin miał Choćby i sto
Ja chcę śnić, marzyć, być Przy tobie wciąż
Może padać, słońce świecić
Rano, wieczór, także w nocy
To co robię, to śnię o tobie Cały dzień
To kocie miau!
To co robię, to śnię o tobie Cały dzień
Byłaś świetna.
Wiem, gdzie mieszkasz, odwiozę cię.
- Proszę pana... - Co to za paniusia?
To ktoś wyniosły i ponad nami.
Film niczego jej nie dał. To aktorka sceniczna.
Tylko tego nauczył mnie film!
- Zabiję ją! - Mierzyła we mnie!
- Śliczna. - To był wypadek.
- Mnie to często spotyka. - Gdzie ona?
Donnie?
Dokąd poszła panna Selden?
Złapała rzeczy i zniknęła. Coś jeszcze?
Nie mam czasu, żeby sprawdzić.
Kathy! Hej, Kathy!
Dalej! Więcej pary!
Więcej ruchu i rytmu. Więcej pary i wody.
- Cześć. - Cześć.
Cześć, koledzy.
Czytałeś Variety?
"Śpiewak Jazzbandu. Wielki hit tygodnia".
- A potem klapa. - Dziś zaczynamy.
Powodzenia.
Jestem de Bataille, mistrz pojedynków.
- Temat? - Rewolucja Francuska.
Jesteś arystokratą.
A ona, dziewczyna z ludu, ignoruje cię.
Takie życie.
Dzień dobry.
Więcej ruchu. Uderz go. Przywal mu!
Wstań i znów mu dowal!
Lepiej zmieńcie tytuł staremu filmowi.
Wszystkie filmy są podobne.
- Czemu tak? - Co?
Kathy Selden tak powiedziała.
3 tygodnie temu. Wciąż o tym myślisz?
- Nie mogę przestać. - To zrozumiałe.
Od zawsze wszystkie były twoje.
- To moja wina. - Że ją wylali?
- Znajdę ją. - Próbowałeś.
Zrobiłeś, co mogłeś.
Otrząśnij się. Nie poddawaj się temu.
Jesteś Donald Lockwood. Aktor, tak?
Znasz dewizę aktora?
"Przedstawienie musi trwać, słońce, deszcz czy śnieg"!
Świat jest pełen wielu rzeczy
Powinniśmy być szczęśliwi
Jesteśmy? Ależ nie!
Absolutnie! Wcale!
Niscy mają pociągłe twarze
Wysocy zaś okrągłe
Wysocy mają humor Niscy za grosz
Tak ujął to Nieśmiertelny Samuel Snodgrass
Wiedziony na gilotynę
Rozśmiesz ich! Rozbaw ich!
Chyba wiesz, każdy śmiać się chce!
Ojciec radził mi: Aktorem dobrze być
Lecz tylko komikiem!
Ludzie staną w kolejce
By widzieć zabawy i harce
Mógłbyś grać Szekspira I elitą być
Krytyk cię chwali Lecz co jeść i pić?
Lepiej już na skórce Od banana bęc!
Rozbaw ich! Rozbaw ich!
Rozbaw ich!
Chyba wiesz Że każdy śmiać się chce
Dziadek radził mi: "Kawałami syp
Niech ich śmiech Opanuje w mig"
Niech ryczą, niech krzyczą
Usiądź niewygodnie I rozedrzyj spodnie
Najpierw starczy ci Jeden zgrabny ruch
Ale wywal się I śmiechem zbij ich z nóg
Tort prosto w twarz I już śmiech masz
Rozbaw ich!
Chyba... Wiesz...
Co?
Tata radził
Ludzie staną w kolejce
By widzieć zabawy i harce
Rozbaw ich! Rozbaw ich!
Chyba wiesz, że każdy...
Rozbaw ich!
Gotów, Don?
- Tak. - To zaczynamy.
- Będzie nowy hit. - Oby.
- Na pewno. - Gdzie Lina?
Tu, panie Dexter.
Nadchodzi nasza urocza gwiazda.
Ta peruka waży tonę. Kto je nosił?
- Wszyscy. - Wszyscy byli głupcami.
- Pięknie ci. - Świetnie. Chodźmy na plan.
Dzięki, Joe.
Szukałam cię na party u Raya. Gdzie byłeś?
Byłem zajęty.
Wiem czym. Szukałeś tej dziewczyny.
- Właściwie tak. - Czemu?
- Bałem się o nią. - A o mnie nie?
Ja dostałam w twarz bitą śmietaną.
Ciebie nie wylali z pracy.
Jasne. Ja to załatwiłam.
Co?
Poradziłam im, żeby ją zwolnili.
- Czemu? - Pamiętaj.
Szalejesz za nią, pokonaj jej nieśmiałość.
Cosmo, nastrojowa muzyka.
Kamera!
Dobrze, Don.
Wchodzisz.
Widzisz ją.
Biegniesz do niej!
Ty żmijo. Kazałaś zwolnić tę biedaczkę.
Nie tylko to jej zrobię, jak ją tylko dopadnę.
Jakie to podłe.
Świetnie.
Czemu to zrobiłaś?
Bo ci się podobała. Widziałam to.
O to chodzi.
Ciebie bardziej nienawidzę, niż ją lubię.
Ty gadzino.
Kij ma dwa końce.
Dolałbym ci nim.
Kto by ci rączkę rozbujał?
Pocałuj ją, Don.
Tak jest. Jeszcze.
Świetnie! Cięcie!
Całujesz tak, że musisz coś do mnie czuć.
Kunszt aktora. Wolałbym tarantulę.
- Nieprawda! - Nie?
Joe, masz tarantulę?
Dość gadania.
- Następne ujęcie. - Poczekaj!
Dzień dobry.
- Kręcimy. - Możecie przestać.
- W porządku. Przerwa! - Zawieszamy zdjęcia.
Powiedz im!
Idźcie do domu! Do odwołania!
- O co chodzi? - O Śpiewaka Jazzbandu.
Moja kochana mamuśka z Alabamy!
Nie żartuj. To hit. Publiczność szaleje.
- Co? - Za mówionymi filmami.
- To moda. - Trzeba ją wykorzystać.
Mówiłem, że te filmy są groźne.
Zrobimy z Mistrza Pojedynków film dźwiękowy.
Wylatuję z roboty. Zaczynam pisać symfonię.
Poprowadzisz dział muzyczny.
Dzięki. Zapominam o symfonii.
Zaraz. Mówione filmy! A może...
Wszyscy się za nie biorą. Każde kino instaluje dźwięk.
- Nie umiemy tego. - Co tu umieć?
Wystarczy dodać tylko słowa.
To będzie sensacja. "Lamont i Lockwood. Oni mówią"!
Oczywiście, że mówimy. Jak wszyscy.
FILMOWA REWOLUCJA
WPROWADZAMY DŻWlĘK
MUSICALE PODBIJAJĄ KRAJ
Coś mi mówi, że to wygłup
Coś mi mówi, że to żart
Lepiej zaczekam, Aż skończysz ubaw ten
Wiecie już Że to Malowanej Lali ślub?
Jakże wesoły to dzień!
Czy wyjawić wam Uczuć moich stan?
Lepiej przyznam się
Coś mi mówi, że to żart
Świąteczny mamy dzień
Czy mam wyjawić wam
Uczuć moich stan?
Dziewczyno ma, Tyle wdzięku masz
Dziewczyno ma Tyle wdzięku masz
Kto to? Skądś ją znam.
Grała u mnie w rewiach. Dobra na siostrę Zeldy.
Przepraszam.
Są panny jasne i ciemne Bardzo powabne
Ty na głowę bijesz je
Twe usta krągłe i słodkie Tylko całować
Ja o tobie ciągle śnię
Dziewczyno ma Tyle wdzięku masz
Dziewczyno ma, Księdza prosić czas
Cóż robić mam?
Serce tobie moje dam
Piękna dziewczyna Jest jak najwspanialszy kwiat
Jest szykowna, elegancka
I ma u stóp cały świat
W buduarze spędza czas
W najskromniejszej swej piżamie
Płaszcz obszyła małpim futrem
Dla większego efektu!
Zagramy w tenisa?
Tu przeciwnik padnie
Przy kolacji też zemdleją
Gdy ta suknia w oko wpadnie
Skromności unikaj Czy to plaża, morski cud
Latem przywdziej organdynę
Upał zmieni w miły chłód
Ten kapelusz efektowny
Wzbudzi w krąg podziwu szmer
W tych rękawach tak przepastnych
Wiele rzeczy można skryć
Pereł sznur i z tweedu strój
Już każdy zawistnik pada
Lisy do opery wkładasz?
Farbuj je, oto ma rada
Czarny strój do sądu włóż
Sędzia będzie pod wrażeniem
Ale biel to ślubu strój
Panny młodej jest kolorem
Dziewczyno ma
Nie braknie ci urody
Dziewczyno ma
Jesteś królową mody
Zawroty mam
Tak piękna
Dziewczyna ma!
- Zdumiewające! - Dzięki. Kathy!
To nowy trend w musicalu.
Simpson da ci rolę siostry Zeldy.
To wspaniale!
- Kathy! To Kathy Selden. - Dziękuję. To miłe.
- Chwilkę. - To nic.
To ja rzuciłam tortem
w pannę Lamont, choć celowałam w pana Lockwooda.
Powinnam powiedzieć.
Czekajcie. O co chodzi?
Jeśli nie chcecie, by dostała rolę...
- Nie chcecie? Pięknie. - On jej szukał!
To dotyczy i Liny?
Pracodawca Kathy mógł słuchać Liny,
- ale tu pan jest szefem. - Daję jej rolę.
Nie mówcie Linie, że tu jest.
Dziękuję!
Szukaliśmy cię we wszystkich tortach.
- Możesz się ze mną pokazywać? - Gwiazda i skromny aktor?
Niezupełnie. Ale lunch jesz chyba z panną Lamont?
Te historie o mnie i Linie to tylko reklama.
Z tego, co czytałam
w filmowych pismach wygląda, że jest coś więcej.
Czytujesz filmowe czasopisma?
Przeglądam je u kosmetyczki lub dentysty jak inni.
Serio?
- Kupuję 5 co miesiąc. - Kupujesz 5?
Wracając do rzeczy,
we wszystkich filmach jesteście...
We wszystkich moich filmach?
Myślę, że widziałam 8 lub 9.
8 lub 9. Ktoś chyba kiedyś powiedział:
"Wszystkie filmy są takie same".
Wygadywałam wtedy okropne rzeczy.
Zasłużyłem na nie.
Muszę przyznać, że mnie zdenerwowały.
Tak, że nie mogłem później przestać o tobie myśleć.
Szczerze?
Szczerze.
- Też byłam zła. - Kathy, ja...
Kathy, widząc cię teraz...
Próbuję ci coś powiedzieć, ale...
Nie umiem grać.
Potrzebna mi dobra scenografia.
- To znaczy? - Cóż...
Chodź.
To właściwa scenografia.
- To pusta scena. - Tak się wydaje.
Ale poczekaj.
Piękny zachód słońca.
Mgły nad odległymi górami.
Światła w ogrodzie.
Milady stoi na swym balkonie w różanej altanie...
w świetle księżyca.
Dodajmy 500000 kW gwiezdnej poświaty.
Łagodny, letni powiew.
Ładnie ci w świetle księżyca, Kathy.
Czy powiesz to we właściwej scenerii?
Spróbuję.
Życie gdzieś biegło
Gdy ty nadeszłaś
Bez snu calutką noc spędziłem
Gdybym się ośmielił
Uznać, że ci zależy
To właśnie tak
Bym to wyłożył:
Byłaś przeznaczona mnie
Ja zaś przeznaczony tobie
Dzięki naturze
Za takie stworzenie
Jesteś pięknem wcielonym
Poetów natchnieniem
Jesteś jak
Sentymentalna pieśń
Od której nigdy nie uwolnię się
Ale cieszę się
Że jak anioł nawiedziłaś mnie
I stworzona zostałaś
Tylko dla mnie
Ale cieszę się
Że jak anioł nawiedziłaś mnie
I stworzona zostałaś
Tylko dla mnie
HOLLYWOOD UCZY SlĘ MÓWlĆ
RAJ DLA NAUCZYCIELI DYKCJI
NAUCZYCIELKA DYKCJI
A teraz...
Ta, te, ti, to, tu.
Nie, panno Lamont.
Okrągłe dźwięki, okrągłe tony.
Proszę powiedzieć swoją kwestię.
"I nie mogę go znieść".
I nie mogę go znieść.
Nie mogę.
Nie mogę!
Nie mogę. Nie mogę.
Bardzo dobrze.
"W czasie suszy szosa sucha".
- "W czasie szuszy..." - Nie, nie. "Suszy".
W czasie suszy szosa sucha.
- Świetnie. - Cześć.
- Mam kontynuować? - Tak.
"Król Karol kupił królowej Karolinie
korale koloru koralowego".
- Król Karol kupił królowej... - Karolinie.
Królowej Karolinie.
Dziękuję.
Król Karol kupił Karolinie koralowe korale.
- Cudownie. - Świetnie.
To jest dobre.
"Chester czerpie czosnek szczypiorkiem.
Czerpie je w czapraku... czerpakiem z czamarką...
ten czosnek szczypiorkiem w czerstwych czarnych czarkach".
- Piękne! Jeszcze jedno. - Dzięki.
Mojżesz nie może na noże i rożen
iść z bożkiem, co rożkiem by bił.
Mojżesz być może na noże i rożen
dołoży w obroży na łożu raz doży!
Mojżesz nie może na noże i rożen iść z bożkiem, co rożkiem by bił.
Mojżesz być może na noże i rożen
dołoży w obroży na łożu raz doży!
Mojżesz nie może na noże i rożen iść z bożkiem, co rożkiem by bił.
Bo noże i rożen
I doża pod łożem
A bożek ma rożek!
Mojżesz nie może na noże i rożen
lść z bożkiem, co rożkiem by bił
Mojżesz być może na noże i rożen
Dołoży w obroży na łożu raz doży!
Mojżesz nie może na noże i rożen
lść z bożkiem, co rożkiem by bił
Lecz Mojżesz być może na noże i rożen
Dołoży w obroży na łożu raz doży!
Rożen nie może, a Mojżesz na noże
Nie może na łożu, a doża w obroży
Mojżesz na noże nie może i koniec
A dożę w obroży Pod łożem na rożen
Mojżesz!
"A"
Zaczynamy.
Cisza!
Kamera!
Pierre, czemu przychodzisz?
Musi mówić do mikrofonu. Nie słyszę jej.
Cięcie!
- O co chodzi? - O Linę.
Lina, nie pamiętasz? Mówiłem ci.
Tutaj jest mikrofon...
w krzaku.
Masz mówić do niego.
Mówiłam. Pani Dinsmore?
Tak, kochanie. Ale pamiętaj. Okrągłe dźwięki.
"Pierre, czemu przychodzisz"?
Pierre, czemu przychodzisz?
- Lepiej. - Przerwijcie na moment.
Lina, patrz.
Oto mikrofon.
Jest w tym krzaku.
Mówisz do niego.
Dźwięk biegnie kablem do pudełka.
Nagrywa się go na dużą płytę w wosku...
ale najpierw ty musisz mówić do mikrofonu.
W krzaku!
Jeszcze raz!
- To głupie. - Nauczy się. Spokojnie.
Są nerwy, ale wszystko się uda.
W następnej scenie mówię: "Władcza księżniczko nocy".
To zła kwestia. Mogę mówić, co zawsze?
"Kocham cię. Kocham cię".
Pewnie. Jak ci wygodnie.
Byle do krzaka!
Jeszcze raz! Cisza!
Kamera!
Cięcie! Tracimy co drugie słowo.
Masz mówić do mikrofonu!
Jak kochać się z krzakiem?!
Dobrze, dobrze.
Trzeba wymyślić coś innego.
Co pani robi?
Podłączam cię do dźwięku.
Uważaj na zębowe D i T, i na płaskie A.
- Wszyscy się mnie czepiają. - Spójrz na ten kwiat.
Tam jest mikrofon.
Tak.
Dźwięk będzie płynął stąd...
przez ten przewód, na płytę.
Nagra to, co powiesz.
Teraz posłuchajmy, jak to brzmi.
Cisza!
Kamera!
Pierre, czemu przychodzisz?
Igrasz z niebezpieczeństwem.
- Co to? - To bicie jej serca.
Świetnie.
Cięcie!
Już. To powinno pomóc.
Nie zapomnij.
Mikrofon na ramieniu.
Twoje słowa pójdą przewodem do płyty.
Proszę cię Lina, mów do mikrofonu.
Bez gwałtownych ruchów, bo go rozłączysz. Zaczynajmy.
Cisza.
Kamera.
Pierre, czemu przychodzisz? Flirtujesz.
Co to? To niebezpieczne.
GŁÓWNE STUDIO POKAZ PRZEDPREMIEROWY
- Nie wchodźcie razem. - Lina pewnie czeka za drzwiami.
- Kathy. - Nie martw się.
Poprowadzę klakierów na balkonie.
- Panie Lockwood. - Witam.
DON LOCKWOOD i LINA LAMONT
"MISTRZ POJEDYNKÓW" FILM W 100% MÓWIONY
- Co to? Burza? - To te perły, panie Simpson.
Jestem największą damą dworu, zaraz po królowej.
Ale i najsmutniejszą osobą we Francji.
- O co chodzi, pani? - Ja nie znoszę barona.
Ale to taka partia.
Wszystkie damy dworu pani zazdroszczą.
Moje serce należy do innego.
Głośno i wyraźnie, co?
Och, Pierre!
Czemu przychodzisz?
Igrasz z losem.
Na pewno cię znajdą.
Twoja głowa jest zbyt cenna.
Nie pamiętała, gdzie jest mikrofon.
To sam Amor wezwał mnie tu...
i ja...
raniony strzałą...
muszę lecieć ku tobie,
mimo gróźb Madame Guillotine.
Ale noc roi się od naszych wrogów.
Czym go bijesz, maczugą?
Władcza księżniczko nocy...
kocham cię.
Kocham cię.
Kocham cię. Kocham cię. Kocham cię. Kocham cię.
Ktoś płacił za ten tekst?
To chyba komedia.
To film Lockwood-Lamont.
Straszne.
- Co to? - Dźwięk. Rozsynchronizował się.
- Niech to naprawią. - Tak jest.
Co to? Yvonne?
Pojmana przez siepaczy czerwonego terroru?
Och, mój miecz!
Muszę do niej biec!
Yvonne, Yvonne...
Najdroższa.
Pierre mnie uratuje. Pierre!
Pierre jest daleko stąd, ty wiedźmo.
Nie, nie, nie.
Tak, tak, tak.
- Nie, nie, nie. - Tak, tak, tak.
- To hit. - A Śpiewak Jazzbandu"?
"Kocham cię, kocham cię, kocham cię".
- Jesteśmy zrujnowani. - Wycofaj to.
Za 6 tygodni premiera w całym kraju.
Jesteście gwiazdami, może się uda.
Nie pójdę już na nich.
- Straszne. - Najgorszy film na świecie.
Mnie się podobał.
Rzućmy okiem ostatni raz.
- Rano pójdzie na licytację. - Zwariowałeś.
Mamy czas do poniedziałku.
- Nie był taki zły. - Mówiłem.
Nie oszukujmy się.
Po premierze Mistrza będziemy skończeni.
To obiekt muzealny. Ja też.
- Technicy poprawią dźwięk. - To nie to.
To miłe z waszej strony, ale...
Coś się ze mną dziś stało.
To prawda, co o mnie mówisz.
Nie jestem aktorem.
I nie byłem. Robię tylko miny.
Teraz to wiem.
Przyjmujesz to jak mężczyzna.
Serio. Widziałeś większego ekranowego idiotę?
Może Linę?
Jestem tuż za nią.
To już koniec naszej kariery.
Nieprawda.
Oczywiście, że nie. Mógłbyś nosić ciężary.
- Czyścić buty. - Kopać rowy.
Lub wrócić do wodewilu.
Zawsze w formie Na miłość gotowy
Skoczę, gdzie księżyc Ponad głowy
Szkoda, że nie zrobiłem tego w Mistrzu.
Świetny pomysł.
- Zróbcie musical. - Co?
Zróbcie musical.
Nowy Don Lockwood. Jodłuje i tańczy.
Problem w tym, że po Mistrzu...
nie przyjdą zobaczyć, jak skaczę z dachu.
Zróbcie z Mistrza musical.
- Z Mistrza? - Tak.
Do premiery 6 tygodni.
Dajcie piosenki, usuńcie złe sceny.
I gotowe.
- To może się udać. - Pewnie!
Szaleństwo, ale zróbmy to! Odtąd Mistrz to musical.
- Hot dog! - Alleluja!
Czuję, że 23 marca jest moim szczęśliwym dniem!
- 24 marca. - Co?
Już 1:30. Mamy ranek!
Tak! I to jaki śliczny!
Dzień dobry
- Dzień dobry - Gadaliśmy całą noc
- Dzień dobry - Dzień dobry ci
Dzień dobry, dzień dobry Po co kłaść się spać?
Dzień dobry Dzień dobry ci
Bo kiedy zespół zaczął grać Niebo było pełne gwiazd
Już mleczarz stuka w drzwi Za późno kłaść się spać
Więc dzień dobry Dzień dobry
Już słońca promień lśni
Dzień dobry Dzień dobry ci
I wam, i wam, i wam
Dzień dobry, dzień dobry Gadaliśmy całą noc
Dzień dobry Dzień dobry ci
Najwspanialej Bywać w Luizjanie
Dzień dobry Dzień dobry
Po co kłaść się spać?
Dzień dobry Dzień dobry ci
Nikt nie śpi Dziś w Missisipi
Po seansie było źle Pesymizm już nas jadł
Lecz gdy nadszedł świt Każdy w humor dobry wpadł
Więc dzień dobry
Dzień dobry
Widać tęczy blask
- Dzień dobry - Dzień dobry
- Bonjour! - Monsieur!
- Buenos días! - Muchas frías!
- Buon giorno! - A ritorno!
- Guten Morgen! - Guten Morgen!
Dzień dobry ci
Olé!
Toro!
- Nie zrobimy z tego musicalu. - Dlaczego?
Lina.
Nie umie grać, śpiewać ani tańczyć. Potrójna klapa.
- To śmieszne? - Przepraszam.
Najlepiej było, jak wysiadł dźwięk: "Tak, tak, tak".
"Nie, nie, nie".
"Tak, tak, tak".
"Nie, nie..."
Poczekajcie. Mam przebłysk geniuszu.
Chodź tu, Kathy. Śpiewaj coś.
Śpiewaj.
Dzień dobry Dzień dobry
Don, patrz na mnie.
Dzień dobry Dzień dobry ci
Patrz na usta.
Dzień dobry, dzień dobry Nie kładę dziś się
Dzień dobry Dzień dobry ci
Przekonujące?
Czarujące. Co?
Nie rozumiesz? Użyj głosu Kathy.
Niech Kathy śpiewa i mówi za Linę.
To świetne!
- Nie pozwolę na to. - Czemu?
Zaprzepaściłabyś swoją karierę.
Co to ma do rzeczy? Tylko w tym filmie.
Ważne, by ratować Mistrza.
Lockwooda i Lamont.
Zgoda, tylko w tym filmie, ale...
- Uda się? - Pewnie. Numery to nie problem.
Tańcz koło Liny, ona niech się kłania.
Rano powiemy o tym R.F.
Jesteś geniuszem.
Miło mi.
Och, Cosmo.
Dobranoc, Kathy. Do jutra.
Dobranoc, Don. Uważaj na gardło.
Jesteś teraz, śpiewającą gwiazdą.
Pada silniej niż zwykle w Kalifornii.
Naprawdę?
Tu, gdzie stoję, świeci słońce.
Śpiewam dziś w deszcz
Po prostu śpiewam w deszcz
Jak cudowne to uczucie
Szczęśliwy jest człek
Śmieję się z gwiazd
Świecących na świat
W mym sercu jest żar
Miłości to dar
Ludzi niech przegoni deszcz
Niech idą coś zjeść
Gdy pada deszcz
Ja chcę uśmiechać się
I pójdę drogą w noc
Tę piosenkę śpiewając
Bo śpiewam
Ja śpiewam dzisiaj w deszcz
Ja tańczę dziś w deszcz
Szczęśliwy jest człek
Ja śpiewam
I tańczę dzisiaj w deszcz
Ja tańczę
I śpiewam
Dzisiaj w deszcz
To wspaniałe!
Będzie sekret do premiery,
bo może nie wyjść. Martwię się o Linę.
- Nie lubi panny Selden. - Nie dowie się, że tu jest.
Świetny pomysł.
Możemy ocalić Mistrza.
Pomyślmy. Mistrz Pojedynków z muzyką.
Tytuł.
Musi być bardziej muzyczny. Cosmo?
Niańka Pojedynków.
Mam.
- Tańczący Jeździec! - Dobre.
- Będziesz scenarzystą. - Dzięki. Cygaro?
Dziękuję.
A fabuła?
Potrzebujemy współczesnego tańca.
Będzie część współczesna. Bohater z Broadwayu.
Śpiewa i tańczy.
Czyta za kulisami książkę. Uderzenie w głowę. Sen:
Francja, rewolucja.
Stąd współczesne numery.
A we śnie kostiumy.
Sensacyjne! Muszę dać ci podwyżkę!
Proszę o podwyżkę.
On w ramiona ją wziął
A ty?
Mówi, jak kocha ją
A ty?
Poznali się tak jak my
I byli tylko przyjaciółmi
Ale zanim
Ta opowieść skończy się
On wzdychając ją całuje
A ty?
A gdybym to była ja?
Pocałowałbyś?
I rzekłbyś do mnie też
Pocałujmy
się
Ja tak
A ty?
I rzekłbyś do mnie też
Pocałujmy
się
Ja tak
A ty?
Selden jest świetna. Po premierze będę ją promował.
- Świetnie! - Co zostało?
- Jeden numer. - Jaki?
Do części współczesnej. "Melodia Broadwayu".
Młody aktor przyjeżdża do N. Jorku.
Najpierw piosenka. Brzmi tak.
Na Broadwayu zawsze wesół bądź
I zawsze zachowuj się jak klaun
Tu swe problemy
Odrzuć precz
Przez Broadway zawsze Uśmiech nieś
Miliony świateł
Widać tam
I milion serc łomocze tam
I żadnych chmur Na Mlecznej Drodze tej
Taką to pieśń
Śpiewa Broadway
AGENCJE AKTORSKIE
Tańczyć chcę
- Tańczyć chcę - Tańczyć chcę
Tańczyć chcę Tańczyć chcę
Rytm Broadwayu porwał mnie
Tańczyć chcę
Rytm Broadwayu porwał mnie
Tańczyć chcę
Na tej Mlecznej Drodze Każda noga przy nodze
Orkiestra gra nam Każdy rusza w tan
Rytm Broadwayu porwał mnie
Każdy śpiewać, tańczyć chce
Ach, Broadwayu rytm
Gdy słyszę ten równy takt
Na ulicy ruszam w tan
Ten Broadwayu rytm
Bije, dudni
Rytm
Tańczyć chcę
NA SCENĘ
Gdy słyszę ten równy takt
Na ulicy ruszam w tan
Gdy słyszę ten równy takt
Na ulicy ruszam w tan
Gdy słyszę ten równy takt
Na ulicy ruszam w tan
Tańczyć chcę
To Broadwayu
rytm
Taki jest pomysł. Co ty na to?
Muszę to zobaczyć w filmie.
W filmie będzie lepsze.
Selden da głos Linie.
- Wszystko gotowe. - Lina nie może się dowiedzieć.
Wszystko gotowe?
Nic nas nie rozdzieli.
Nasza miłość będzie trwać, aż wystygną gwiazdy.
Dobrze, Kathy. Proszę.
Nic nas nie rozdzieli.
Nasza miłość będzie trwać, aż wystygną gwiazdy.
Świetnie! Doskonale!
Aż wystygną gwiazdy.
Kathy, kocham cię.
Nie wytrzymam do końca filmu. Powiem Linie i innym.
Twoje fanki będą złe.
Od teraz martwię się tylko o jedną fankę.
Proszę!
- Nie mówiłam? - Dzięki, przyjaciółko.
Niech się wynosi! Nie będzie moim głosem!
Wiem wszystko.
- Dzięki, przyjaciółko. - Do usług.
Don i ja...
Don! Nie mów mu po imieniu!
Mówiłam tak, zanim się urodziłaś.
Całowałaś go!
Ja ją całowałem. Zakochałem się w niej.
To śmieszne! Wszyscy wiedzą, że kochasz się we mnie!
Posłuchaj, Lino. Spróbuj zrozumieć.
Ożenię się z nią.
Naiwniak. To nie typ żony.
Chce się dzięki tobie wybić.
Położę temu kres! Idę porozmawiać z R.F.
Film skończony. Ty też byś była, gdyby nie ona.
To raczej ona jest skończona. Kto ją pozna?
Wszyscy. Czemu Zelda się niepokoi?
- Prawie skradła jej film. - Robi ci uprzejmość.
I będzie umieszczona w napisach.
Napiszą, że nie mówię i nie śpiewam?
Jasne. A co myślałaś?
- Niemożliwe. - To fakt.
- Zaplanowano kampanię reklamową. - Reklamową?
Nie wolno im tego zrobić. Nie ośmieszą Liny Lamont.
Myślą sobie, że jestem głupia?
Zarabiam przecież więcej
niż Calvin i Coolidge
razem wzięci!
"Monumental Pictures zachwyceni głosem i tańcem Liny".
To nie moje.
"Premiera ujawni talent muzyczny Liny Lamont".
Nie można tak naciągać kampanii.
To była kampania Selden. Wprowadzacie nas w błąd.
Ja nic o tym nie wiem.
- Co mamy zrobić? - Nic.
Zupełnie nic.
Chcecie podać do gazet, że Lina Lamont to wielka kłamczucha?
To twoja sprawka?
Dałam wywiady wszystkim gazetom.
Rod, dzwoń do nich.
- Nie robiłabym tego. - Nie mów mi, co mam robić.
Myślisz, że jestem głupia?
- Kazałam prawnikowi przejrzeć umowę. - Umowę?
I to ja kontroluję reklamę, nie ty.
Wytwórnia odpowiada za prasę na mój temat.
Niezadowolona, mogę wytoczyć sprawę.
Co?
Wytoczyć sprawę.
Jeśli powiecie gazetom o Selden,
może to wywrzeć "zgubny wpływ" na moją karierę.
Zażądam od ciebie całej wytwórni.
- Bzdury. - Tak napisano.
Tutaj.
Umowa zawarta 08.06. 1925, par. 34, podpunkt A.
"Strony biorące udział".
- To ja. - Wygrałaś.
- Usuńmy nazwisko Kathy. - Dobrze, proszę.
Załatwmy tylko tę premierę. Zadowolona?
Jeszcze jedna drobnostka.
Chcesz zmiany nazwy studia na Lamont Pictures?
Jakiś ty dowcipny.
Zastanawiam się.
Zagrała w filmie Zeldy
i zaraz dostanie większą rolę.
Co z tego?
Dobrze mnie zdublowała...
może powinna dalej robić tylko to...
- i nic więcej? - Zwariowałaś.
Ja jestem ważniejsza dla wytwórni.
Nie rób jej tego.
Zrujnujesz ją. Ludzie tak nie robią.
"Ludzie"?
Ja to nie "ludzie".
Jestem...
"Jasną, iskrzącą się gwiazdą na firmamencie kina".
Tak jest napisane.
Tutaj.
PREMIERA ŚPIEW, SŁOWA, TANIEC
LOCKWOOD, LAMONT TAŃCZĄCY JEŻDZIEC
Pierre, mój kochany. W końcu cię znalazłam.
Pierre, jesteś ranny. Odezwij się.
Wzdychając, całuję cię
A ty?
A gdybym to była ja
Pocałowałbyś?
Zawsze trzymaj mnie w ramionach.
- Lockwood jest fantastyczny. - A Lamont! Jaki głos!
Czyż nie jest cudowna?
Nasza miłość będzie trwać, aż wystygną gwiazdy.
I rzekłabyś do mnie też:
Pocałujmy się?
Ja tak
A ty?
KONIEC
To przebój, R.F.
Gratulacje. Dziękujemy ci.
- Udało się! - To cud!
Po prostu świetnie.
Śpiewałaś tak dobrze jak Kathy.
- I jeszcze długo pośpiewam. - Co to znaczy?
Że będzie nadal za mnie śpiewać.
Posłuchaj.
Czułem, że coś knujesz pod tymi lokami.
Kathy zrobiła to tylko w tym filmie.
To twoje zdanie.
- Posłuchaj. - Lina przeholowała.
Słuchaj, potworze. Ponosi cię. Powiedz jej!
Nie słuchaj jego, tylko braw! Czekaj na wpływy.
Odejdziesz, bo to zero nie chce dać mi głosu?
- To kopalnia złota. - Co nieco zależy i ode mnie.
Nie zrobię tego.
Masz kontrakt. Zrobisz, co ci każe R.F.
Przywołaj ją do porządku!
To nie takie proste.
- Roznoszą budynek. - Idźcie.
Oddaj mi cygaro.
Jestem wspaniała! Już po tobie!
Szukaj innego aktora. Ja odpadam.
Przyjdą, choćbym grała z małpą!
Don też jest gwiazdą. Ja tu jeszcze decyduję.
Nie jestem pewna!
Jako producent rozkazywałeś mi!
Od dzisiaj sprawy ulegną zmianie.
Lina Lamont Pictures? Posuwasz się za daleko.
- Chcą przemowy. - Przemowy?
Zawsze ktoś za mnie mówił.
Dzisiaj sama będę mówić. Wygłoszę mowę!
- Proszę, nie! - Poczekaj.
To wielki wieczór Liny i ma prawo się wypowiedzieć.
- Prawda? - Prawda.
Panie i panowie.
Zachwyciło nas wasze przyjęcie
Tańczącego Jeźdźca, naszego pierwszego musicalu.
Jeśli wniesiemy trochę radości do waszego życia,
poczujemy, że nasza ciężka praca nie poszła na marne.
Wielkie dzięki.
- W filmie mówiła inaczej. - Śpiewaj!
Mam pomysł. Chodźcie. Słuchajcie.
Co mam robić?
Wiem. Ustawić mikrofon za kurtyną.
Kathy stanie z tyłu i będzie śpiewać.
Zaśpiewa za mnie zza kurtyny jak na filmie?
- Tak. - Musisz to zrobić.
Ma 5-letni kontrakt. Podejdź do mikrofonu.
Słyszałaś, Kathy. Zrób to!
Zgoda. Ale nie chcę cię więcej widzieć.
Nawet na ekranie.
Zaczynaj, Lina.
Co pani zaśpiewa?
- "Deszczową Piosenkę". - "Deszczowa Piosenka".
Jaka tonacja?
A - mol.
Śpiewam dziś w deszcz Po prostu śpiewam w deszcz
To cudowne uczucie Szczęśliwy jest człek
Śmieję się z gwiazd Świecących na świat
W mym sercu jest żar Miłości to dar
Niech ludzi przegoni deszcz
Niech idą coś zjeść
Gdy pada deszcz Ja chcę uśmiechać się
I pójdę drogą w noc Tę piosenkę śpiewając
Ja śpiewam Po prostu śpiewam w deszcz
Śpiewam dziś w deszcz Po prostu śpiewam w deszcz
To cudowne uczucie Szczęśliwy jest człek
Śmieję się z gwiazd Świecących na świat
W mym sercu jest żar Miłości to dar
Zatrzymajcie tę uciekającą dziewczynę!
To jej głos was zachwycił!
To jest gwiazda filmu. Kathy Selden!
Tyś jest...
Szczęśliwą gwiazdą mą
I przyszłaś tu...
Z najdalszych stron
Twe śliczne oczy Do mnie błyszczały
Promieniowały
Oczarowałeś mnie
Jesteś wszystkim
co posiadam
Jestem szczęśliwa
W twych ramionach
Otworzyłaś bramy niebios
Czym zasłużył na to Ten zwykły śmiertelnik?
Ty jesteś
Moją
Szczęśliwą gwiazdą
DESZCZOWA PIOSENKA